Durszlak to jedno z tych podstawowych narzędzi kuchennych, które znajdziemy w niemal każdym domu. Służy do odcedzania makaronu, płukania warzyw i owoców, a także wielu innych zastosowań kulinarnych. Choć wydaje się być prostym przyrządem, kryje za sobą ciekawą historię językową i różnorodne warianty regionalne. W tym artykule przyjrzymy się etymologii słowa „durszlak”, porównamy go z cedzakiem, omówimy poprawną pisownię oraz przedstawimy jego zastosowania w kuchni.
Spis treści
- Durszlak a cedzak – podstawowe różnice
- Skąd się wzięła nazwa „durszlak”? Etymologia słowa
- Zastosowanie durszlaka w kuchni: nie tylko do makaronu
- Durszlak po angielsku i w innych językach
- Poprawna pisownia: durszlak, nie duszlak
- Współczesne rodzaje durszlaków i innowacje
- Podsumowanie: durszlak jako nieodłączny element kuchennej historii
- Źródła
Durszlak a cedzak – podstawowe różnice
Choć w codziennym języku terminy „durszlak” i „cedzak” bywają używane zamiennie, istnieją między nimi pewne różnice. Durszlak to zazwyczaj głębsze naczynie w kształcie misy z licznymi otworami, często wyposażone w dwa uchwyty po bokach lub nóżki umożliwiające stabilne ustawienie. Wykonany jest najczęściej ze stali nierdzewnej, choć spotyka się również modele z tworzywa sztucznego, silikonu czy emaliowane.
Cedzak natomiast to płytsze naczynie, często z jednym uchwytem lub rączką, przypominające nieco dużą łyżkę z otworami. Służy do odcedzania mniejszych ilości produktów, np. pojedynczej porcji makaronu czy warzyw. Cedzaki mają zwykle mniejszą pojemność niż durszlaki i są bardziej poręczne przy szybkim odcedzaniu.
Warto zauważyć, że w niektórych regionach Polski, szczególnie na wschodzie, słowo „durszlak” jest używane do określenia obu tych przyborów, podczas gdy w innych częściach kraju rozróżnienie to jest bardziej wyraźne.
Skąd się wzięła nazwa „durszlak”? Etymologia słowa

Słowo „durszlak” ma interesującą etymologię, która sięga języka niemieckiego. Pochodzi od niemieckiego wyrazu „Durchschlag”, który dosłownie oznacza „przebicie” lub „przedziurawienie”. W języku niemieckim „durch” oznacza „przez”, a „schlagen” – „uderzać”, co razem tworzy obraz przedmiotu, przez który coś przechodzi.
Do polszczyzny wyraz ten trafił prawdopodobnie w okresie zaborów lub wcześniejszych silnych wpływów niemieckich na polskie rzemiosło i gospodarstwo domowe. Z czasem niemieckie „Durchschlag” uległo polonizacji i przekształciło się w łatwiejsze do wymówienia dla Polaków słowo „durszlak”.
Warto zauważyć, że podobne zapożyczenia z języka niemieckiego dotyczące sprzętów kuchennych nie są w polszczyźnie rzadkością – przykładem może być „szuflada” (od niemieckiego „Schublade”) czy „brytfanna” (od „Bratpfanne”).
Durszlak po śląsku i gwarowo
W różnych regionach Polski można spotkać odmienne określenia na durszlak, co świadczy o bogactwie polskich dialektów i gwar. Na Śląsku używa się często określenia „durchszlag” lub „durszlag”, które jest bliższe oryginalnemu niemieckiemu słowu „Durchschlag”.
W innych regionach Polski można usłyszeć takie określenia jak:
- Rzeszotko – używane głównie na Podlasiu
- Cadzak lub cedzak – popularne na Mazowszu i w centralnej Polsce
- Druślak – spotykane w niektórych częściach Małopolski
- Sitko – choć technicznie oznacza nieco inny przyrząd, w niektórych regionach używane zamiennie z durszlakiem
Te regionalne warianty nazewnictwa pokazują, jak bogata jest polska tradycja kulinarna i jak różnorodnie kształtowały się wpływy językowe w poszczególnych częściach kraju.
Zastosowanie durszlaka w kuchni: nie tylko do makaronu

Durszlak to niezwykle wszechstronny przyrząd kuchenny, którego zastosowanie wykracza daleko poza odcedzanie makaronu. Oto najczęstsze sposoby wykorzystania durszlaka w kuchni:
Podstawowe zastosowania:
- Odcedzanie ugotowanego makaronu, ryżu, kasz i ziemniaków
- Płukanie owoców i warzyw pod bieżącą wodą
- Mycie drobnych owoców jagodowych (truskawek, malin, borówek)
- Oddzielanie płynów od stałych składników potraw
Mniej oczywiste zastosowania:
- Gotowanie na parze (jako prowizoryczny parowar)
- Odcedzanie tłuszczu z mięsa mielonego po smażeniu
- Odsączanie oleju z frytek lub innych smażonych potraw
- Przesiewanie mąki lub cukru pudru (w przypadku durszlaków z drobnymi otworami)
Warto zwrócić uwagę na różne rodzaje durszlaków dostępnych na rynku, które są dostosowane do konkretnych zastosowań:
| Rodzaj durszlaka | Materiał | Główne zastosowanie | Zalety |
| Klasyczny durszlak | Stal nierdzewna | Odcedzanie makaronu, warzyw | Trwałość, odporność na wysokie temperatury |
| Durszlak plastikowy | Tworzywo sztuczne | Mycie owoców i warzyw | Lekkość, niższa cena |
| Durszlak silikonowy składany | Silikon | Oszczędność miejsca w kuchni | Kompaktowość, łatwość przechowywania |
| Durszlak emaliowany | Metal pokryty emalią | Ozdobny element kuchni | Estetyka, nawiązanie do tradycji |
Wybór odpowiedniego durszlaka zależy od indywidualnych potrzeb i preferencji. Warto zwrócić uwagę na wielkość otworów – durszlaki z mniejszymi otworami sprawdzą się przy odcedzaniu drobnych produktów, jak ryż czy kasza, podczas gdy te z większymi otworami są idealne do makaronu i warzyw.
Durszlak po angielsku i w innych językach

Jak przetłumaczyć słowo „durszlak” na język angielski? Najczęściej używanym odpowiednikiem jest „colander” – termin określający naczynie z otworami służące do odcedzania. W brytyjskim angielskim można również spotkać określenie „strainer„, choć odnosi się ono częściej do cedzaka (z rączką) niż klasycznego durszlaka.
W amerykańskim angielskim funkcjonuje także określenie „pasta strainer„, które bezpośrednio wskazuje na jedno z głównych zastosowań tego przyrządu. Warto jednak pamiętać, że „strainer” w ścisłym znaczeniu to raczej odpowiednik polskiego cedzaka, a nie durszlaka.
Interesujące jest, jak różne języki nazywają ten przyrząd kuchenny:
- Niemiecki: Sieb lub Durchschlag (źródłosłów polskiego „durszlak”)
- Francuski: passoire lub égouttoir
- Włoski: colino lub scolapasta (dosłownie „odcedzacz do makaronu”)
- Hiszpański: colador lub escurridor
- Rosyjski: дуршлаг (durszlag) – zapożyczenie podobne do polskiego
Ciekawe jest to, że w wielu językach słowiańskich, podobnie jak w polskim, funkcjonują zapożyczenia z języka niemieckiego, co świadczy o historycznych wpływach niemieckiej kultury kulinarnej w Europie Środkowo-Wschodniej.
Poprawna pisownia: durszlak, nie duszlak

W języku polskim często spotyka się błędną pisownię słowa „durszlak” jako „duszlak”. Błąd ten wynika prawdopodobnie z uproszczenia wymowy, gdzie głoska „r” jest pomijana dla łatwiejszej artykulacji. Jednak zgodnie z zasadami poprawnej polszczyzny, prawidłowa forma to „durszlak” – z literą „r”.
Warto pamiętać, że pisownia ta jest bezpośrednio związana z niemieckim źródłosłowem „Durchschlag”, gdzie również występuje głoska „r”. Poprawna wymowa powinna uwzględniać tę głoskę, choć w szybkiej, potocznej mowie często jest ona pomijana.
Inne częste błędy związane z tym słowem to:
- „Dulszak” – przestawienie liter
- „Durszlag” – forma bliższa niemieckiemu oryginałowi, ale niepoprawna w standardowym języku polskim (choć akceptowalna w gwarze śląskiej)
- „Durzlak” – przestawienie liter „sz” i „r”
Poprawna odmiana słowa „durszlak” przez przypadki wygląda następująco:
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
| Mianownik | durszlak | durszlaki |
| Dopełniacz | durszlaka | durszlaków |
| Celownik | durszlakowi | durszlakom |
| Biernik | durszlak | durszlaki |
| Narzędnik | durszlakiem | durszlakami |
| Miejscownik | durszlaku | durszlakach |
| Wołacz | durszlaku! | durszlaki! |
Współczesne rodzaje durszlaków i innowacje

Choć durszlak jest przyrządem o wielowiekowej tradycji, współczesny rynek oferuje liczne innowacyjne rozwiązania, które zwiększają jego funkcjonalność. Wśród nowoczesnych typów durszlaków warto wymienić:
Durszlaki składane
Wykonane najczęściej z silikonu, pozwalają zaoszczędzić miejsce w szafkach kuchennych. Po złożeniu zajmują minimalną przestrzeń, co jest szczególnie ważne w małych kuchniach.
Durszlaki z regulowaną długością
Można je rozciągnąć i umieścić nad zlewem, co pozwala na wygodne odcedzanie bezpośrednio nad odpływem, bez konieczności trzymania durszlaka w rękach.
Durszlaki z podstawką
Wyposażone w specjalną podstawkę lub nóżki, które umożliwiają postawienie durszlaka w zlewie tak, aby odcedzana woda mogła swobodnie odpływać, a zawartość nie stykała się z dnem zlewu.
Ciekawym rozwiązaniem są również durszlaki wielofunkcyjne, łączące cechy różnych przyborów kuchennych:
- Durszlak-miska – z wyjmowanym wkładem durszlakowym, który można używać jako osobne naczynie lub w połączeniu z miską
- Durszlak-deska do krojenia – z wbudowanym durszlakiem, umożliwiającym natychmiastowe płukanie pokrojonych produktów
- Durszlak z pokrywką – pozwalający na wygodne przechowywanie odcedzonych produktów w lodówce
Nowoczesne durszlaki wykonywane są z różnorodnych materiałów, które mają swoje specyficzne zalety:
- Wyjątkowa trwałość i odporność na uszkodzenia
- Możliwość mycia w zmywarce
- Odporność na wysokie temperatury
- Neutralność chemiczna – nie wchodzą w reakcje z żywnością
Zalety durszlaków ze stali nierdzewnej
- Mniejsza odporność na wysokie temperatury
- Możliwość przebarwień po kontakcie z intensywnie barwiącymi produktami
- Krótszy okres użytkowania
- Potencjalne uwalnianie mikroplastiku przy uszkodzeniach
Wady durszlaków plastikowych
Wybierając durszlak, warto kierować się nie tylko ceną, ale przede wszystkim jakością wykonania, funkcjonalnością i dopasowaniem do własnych potrzeb kulinarnych. Dobry durszlak to inwestycja na lata, która znacząco ułatwi codzienne czynności w kuchni.
Podsumowanie: durszlak jako nieodłączny element kuchennej historii
Durszlak, choć niepozorny, stanowi fascynujący przykład przedmiotu codziennego użytku, który łączy w sobie historię języka, tradycję kulinarną i praktyczną funkcjonalność. Od niemieckiego „Durchschlag” do polskiego „durszlaka”, od tradycyjnych metalowych form po nowoczesne składane konstrukcje – ten przyrząd kuchenny przeszedł długą drogę, pozostając niezmiennie użytecznym narzędziem w każdej kuchni.
Niezależnie od tego, czy używamy go do odcedzania makaronu, płukania owoców czy jako prowizorycznego parowaru, durszlak pozostaje symbolem prostoty i skuteczności w kuchennym instrumentarium. Jego nazwa, choć często błędnie zapisywana jako „duszlak”, stanowi ciekawy przykład językowego zapożyczenia, które na stałe wpisało się w polski słownik kulinarny.
Pamiętajmy więc o poprawnej pisowni i wymowie tego słowa, a także o wszechstronnych możliwościach zastosowania durszlaka w kuchni – tego niepozornego przyrządu o bogatej historii i niezliczonych zastosowaniach.
Źródła
[1] Słownik Języka Polskiego PWN – https://sjp.pwn.pl/slowniki/durszlak.html
[2] Wielki Słownik Etymologiczno-Historyczny Języka Polskiego – https://wsjp.pl/haslo/podglad/24972/durszlak
[3] Poradnia Językowa PWN – https://sjp.pwn.pl/poradnia/haslo/durszlak;15641.html
[4] Encyklopedia PWN – Kulinaria – https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/kulinaria;3928688.html
[5] Słownik Gwar Polskich – https://rcin.org.pl/dlibra/publication/20029/edition/7637
[6] Cambridge Dictionary – https://dictionary.cambridge.org/dictionary/english/colander
[7] Etymologiczny Słownik Języka Polskiego – https://etymologia.org/wiki/durszlak

Nazywam się Adam Klastor i jako redaktor wraz z całym zespołem mam przyjemność zaprosić Cię do świata, w którym pomaganie staje się drogą do sukcesu. Wierzymy, że nasz portal to nie tylko bezinteresowna pomoc, ale także niezwykła szansa na rozwój.








